Priesterwijding te (?) op 15/07/1906
Eremis (?)
Heenreis naar China op 26/09/1906
De familie Sioen woonde in Poperinge tot wanneer zijn vader Victor Sioen stierf in 1884. Joseph was toen 3 jaar oud. Daarna verhuisde hij samen met zijn 2 broers en zijn moeder naar de oma in Veurne. De oma had een winkel in de Ooststraat 8, waar nu de Standaard Boekhandel en het Oventje is. Daar was toen een winkeltje van naaigerief en knopen. Ze hadden 8 dienstmeisjes die zowel hielpen in de winkel als in het huis.
Op 8/10/1993 is Joseph toegekomen in het college. In het jaar 1900 deed hij zijn Retorica. Hij was meestal bij de laatsten van zijn klas. In het jaar van de Rhetorica was er evenwel een forse vooruitgang. In het schooljaar 1898-1899 was hij schrijver van het genootschap Sint Vincentius a Paulo in het "Kollegie der O.L.V. Onbevlekte Ontvangenis" in Veurne. Het jaar daarna 1899-1900 was hij voorzitter van dit genootschap.
Hij werd
scheutist in 1901 en in
juli
1906 werd hij
tot
priester gewijd.
Twee
maanden later vertrok hij op missie naar Oost-Mongolië. Hij deed eerst
taalstudie in Sung-shu-tsui-tzu. Hij deed
pastoraal
werk in 7 posten onder meer in T’a-pa-la-wa.
Hij verbleef 37 jaar als missionaris in Oost-Mongolië(
Binnen-Mongolië
dat een deel van China is, niet te verwarren met
Buiten-Mongolië
dat onafhankelijk is en gewoon Mongolië wordt genoemd).
Dit werk werd 2 maal onderbroken, eerst door 5 jaar herstel in België,
1928-1933, tijdens dit herstelverlof verbleef hij in Schilde, Veurne en
Scheut. Daarna ging
hij
terug naar China. Later door jaren huisarrest onder de Japanse bezetting van
China werd hij geïnterneerd door de Japanezen onder meer in Ling-yüan (van
1942 tot 1945).
In 1948 werd hij verbannen en moest hij terug naar België. Terug in België
werd hij 3 jaar lang verzorgd door zijn nicht Gabriëlle Sioen, daarna werd
hij te ziek en werd hij overgebracht naar St.
Laureins. Daar overleed hij op 71-jarige leeftijd in 1952. Hij werd begraven
op het kerkhof van de missionarissen van Scheut in Schilde.
Tot voor kort was zijn graf daar nog te zien, maar vorige maand is het samen met een honderdtal andere, vervangen door een naamplaatje op een gedenkzuil. Het kerkhof was vol, daarom zijn alle graven van voor 1970 vervangen door een gedenkzuil.