Wij zijn Sanne Ghesquière en Stern Vergote en de naam van onze oud-leerlinge is 'Ann Brysbaert'. Zij is gevestigd in Groot-Brittannië en is professor in de archeologische wetenschappen aan de universiteit van Leicester. Hier volgt een intervieuw met onze oud-leerlinge.
- Hoe kwam u erbij om in het buitenland te gaan werken en waarom Engeland?
"Ik woonde al sedert 1993 in het buitenland, en studeerde van 1993-6 in
Londen. Daarna werkte ik in verscheidene landen (Italië, Libanon, Griekenland
etc.) en ben dan mijn doctoraat begonnen in Schotland, ook al werkte/studeerde
ik die periode vooral in Griekenland, Turkije, Jordanie, Israel, Syrie, en Egypte.
Op het eind van mijn doctoraatstudies zag ik mijn huidige job aangekondigd.
Dus heb ik mijn kandidatuur gesteld, en de job gekregen. In archeologie is het
niet een voudig om werk te vinden waar je wil. Vaak moet je naar het buitenland
maar daar
had ik geen bezwaar tegen aangezien ik al 14 jaar niet meer in België woon.
Bovendien is het onderzoeksklimaat in GB zeer positief en een derde van mijn
werk is dan ook besteed aan mijn eigen onderzoek,wat echt wel een plezier is."
- Verschilt het systeem van lesgeven daar veel van hier, en zoja hoe
dan?
"Ja toch wel, op de middelbare school specialiseren de studenten al vrij
snel en op de leeftijd van 16 nemen ze enkel nog 3 vakken waar ze dan ook examens
voor afleggen. Deze resultaten zijn dan ook van enorm belang voor als ze op
de unief verder willen studeren. Hier moeten ze een aanvraag doen en krijgen
ze pas een plaats als ze een bepaald niveau punten hebben bereikt per vak dat
nodig is voor hun verdere studie. Het vereiste niveau van punten hangt dan ook
nog en af van unief tot unief. Er zijn ook andere regels voor buitenlandse studenten."
- Ging uw interesse het meest uit naar geschiedenis, musea en cultuur,
of werd dat van u verlangd?
"Mijn interesse ligt vooral bij archeologie, mijn eerste studie en ook
het onderwerp van mijn doctoraat. Ik heb altijd mijn interesse gevolgd en zo
kom je uiteraard op opgravingen en in musea terecht. Ik heb als archeoloog en
als restauratrice in musea gewerkt en nu werk ik met studenten aan praktische
oefeningen in musea."
- Welk vak geeft u het liefst?
"Op de unief geef ik 1 enkel vak: preventieve conservatie. Dat vormt het
wetenschappelijke en praktische deel van het hele programma van de master in
museum studies (specialisatie van 1 jaar)."
- Heeft u zich al volledig gevestigd in Engeland of ligt uw thuis nog
steeds in België?
"Mijn domicilie is nog in België maar ik ben wel in GB gevestigd.
Ik kom enkel naar België om de familie en vrienden te bezoeken maar dat
is al wel een aantal jaren zo."
- Graag zouden wij ook wat informatie hebben over de streek waar u
verblijft: woont u in een drukke buurt of op het platteland?
"Leicester zelf
is een stad van 300.000 inwoners, wat vrij klein is in GB. De stad zelf heeft
een kleine kern met heel wat randgemeenten, 2 uniefs etc... Het ligt in de regio
van de East-Midlands, vlakbij Nottingham (Robin Hood fans kennen deze plaats
zeker!) en Birmingham is de grootste stad in de West-Midlands. Londen ligt 1
uur zuidelijk van Leicester, Manchester ongeveer 2 uur noordelijk. De streek
is redelijk landelijk maar was/is behoorlijk geïndustrialiseerd in zijn
steden. Leicester zelf heeft een hele grote groep mensen uit Indie en Pakistan
en ook veel mensen uit andere Aziatische landen, uit Polen etc... Dat maakt
het een heel aangename stad om te winkelen voor dingen die je vaak nooit eerder
zag
en de restaurants zijn echt fantastisch. Je ziet ook heel veel mensen die in
hun traditionele kleren rondlopen, wat alles zeer kleurrijk maakt en sommige
winkelopschriften zijn in geschriften waar je niet aan uit kan. Een grote religieuze
community zijn de hindoes en zij houden jaarlijks een festival van licht: diwala.
Dat festival is enorm groot in Indië maar daarbuiten is het allergrootste
in...Leicester! Echt een belevenis! (en zo kan ik nog wel even doorgaan met
andere groeperingen)..."
- Hebt u enkele foto's voor ons van 'The University of Leicester?'
"De universiteit zelf is qua grootte gemiddeld: er zijn enkele grotere en meerdere die heel wat kleiner zijn, ze is eerder groot. We hebben full-time studenten ('leerlingen' wordt niet meer gebruikt voor jongeren die aan de universiteit studeren) en part-time studenten: de laatste groep zijn studenten die de cursussen over een langere periode doen omdat ze ook werken en vaak ook omdat ze de cursussen vanop een afstand volgen: ze studeren bijvoorbeeld niet aan de universiteit zelf, maar doen dit thuis. Dit gebreurt vaak wanneer ze van andere landen zijn. Zo hebben we ongeveer 10.000 full time studenten, van overal ter wereld, en ongeveer 8000 part-time studenten, ook van overal. De universiteit ligt tussen het stadcentrum en een van de residentiele wijken met park, alle gebouwen liggen samen in 1 campus die ook een deel sportvelden bevat. Dan is er nog een deel van de gebouwen, de huizen waar vele studenten wonen en die liggen zo'n 7 km buiten het centrum van de stad en de unief. Die liggen helemaal in het groen en de studenten komen dan per bus of fiets, als het niet regent.
Leicester
is een stad in het binnenland van Engeland met ongeveer 280.000 inwoners.
De stad is door middel van kanalen verbonden met de rivier de Trent en
met London. Tevens is het een belangrijke plaats voor de landelijke spoorwegen.
Leicester was al een plaats van industrieel belang in de 14e eeuw. De productie van breigoed en schoenen zijn lang gevestigde industrieën in de stad. Andere vervaardigingen afkomstig uit Leicester zijn chemische producten, anilinekleurstoffen, textiel, houtbewerkingsmachines, elektrotechniek en elektronica en lichte metaalproducten. De Universiteit van Leicester werd opgericht in 1918. In 1992 kwam er een tweede universiteit in de stad: De Montfort University.
Als gevolg van de immigratiestroom uit de jaren '70 is Leicester een van de etnisch meest diverse steden van Groot-Brittannië geworden (in termen van het percentage niet-blanke inwoners). In Leicester bevindt zich dan ook de grootste jaïn-tempel buiten India.
Kaart van Groot-Brittannië

Vlag Groot-Brittannië.
De
Union Flag, ook wel de Union Jack genoemd, is de nationale
vlag van het Verenigd Koninkrijk
van Groot-Brittannië en Noord-Ierland, en werd ook in heel het Britse Rijk
gebruikt. De vlag behoudt
een officiële of semi-officiële status in vele landen van het Gemenebest.
De vlag wordt vaak ook de Union Jack genoemd, hoewel dit niet correct is. Een
vlag wordt enkel een jack wanneer deze in de mast van een schip gehesen wordt.
Daarom wordt de vlag dan ook officieel de Union Flag
genoemd. In Canada wordt deze vlag de Royal Union Flag genoemd. De vlag gebruikt
op Amerikaanse schepen wordt ook de Union Jack genoemd.Het huidige ontwerp van
de vlag dateert van 1801, wanneer
de kronen van Groot-Brittannië en Ierland verenigd werden, en het Verenigd
Koninkrijk ontstond.
De correcte verhoudingen voor de vlag zijn 1:2, hoewel in het Britse leger
de verhouding 3:5 gebruikt wordt.De vlag is niet symmetrisch. De brede witte
streep (van het Sint-Andrewkruis) zou boven de schuine rode streep (van het
Sint-Patrickkruis) in de broeking (de kant bij de
vlaggenstok) moeten liggen. Dit is belangrijk wanneer de vlag ondersteboven
wordt gehangen als noodsignaal.
