Frank Dewulf is commercieel directeur bij de firma Reckitt Benckiser in Praag.
Waarom koos u ervoor om in Rusland en nu in Tsjechië te werken? En hierbij aansluitend: Hoe bent u bij Reckitt Benckiser terchtgekomen?
"Het heeft meer te maken met internationaal te werken dan Rusland of Tsjechie per se. Ik ben altijd geïnteresseerd geweest om internationaal te werken. Dat was reeds tijdens het College zo. Na vier jaar te werken voor de Amerikaanse multinational Procter & Gamble (P&G) in Belgie, heb ik dan ook de uitdaging met beide handen aangenomen om in Uzbekistan de business te gaan opstarten. Ik heb dan 3 jaar in die regio (Central Asia) gewerkt: 2 jaar in Tashkent, Uzbekistan en een jaar in Almaty, Kazakhstan. Na de ruble-crisis, die ook de oude Sovjetrepublieken in een recessie meesleurde, bracht P&G mij naar Rotterdam, Nederland.
We maakten waarschijnlijk de vergissing om in Rotterdam te gaan wonen in plaats van Den Haag of Amsterdam, maar na 2 jaar wilden we daar absoluut weg. Het snelst ging dit door van firma te veranderen. Via een head-hunter kreeg ik een aanbieding om naar Moscow te gaan voor Reckitt Benckiser, en die opportuniteit heb ik dan ook genomen. De verhuis naar Tsjechie is wegens een interne promotie."
 |
 |
 |
Waarom koos u ervoor om in Reckitt Benckiser te werken?
"Omdat de locatie goed was, Moscow was tof om te wonen en omdat in het bedrijf veel ex-P&G ers werkten. Dat maakt de overstap naar een nieuw bedrijf met een nieuwe bedrijfscultuur gemakkelijker. Het is een 'kleine P&G‘ met minder interne politiek en een veel grotere flexibiliteit. Ik zeg altijd: „ik ben als manager getraind in de P&G –school en ik heb leren ondernemen in Reckitt Benckiser.“
Had u
problemen om u aan te passen aan de leefgewoontes van de Russen of de Tsjechen?
"Na Tashkent, Uzbekistan, was Moscow of Praag niet echt een grote uitdaging meer ... Zoals altijd gaat men door de traditionele 'culture shock‘: in het begin is alles fantastisch (honeymoon-period), daarna haat je alles en nog wat later leer je de goede dingen te appreciëren en leer je te leven met de mindere dingen. Dat is ook zo geweest in al de steden waar ik gewoond heb.
Om zich aan te passen is Moscow een grotere uitdaging dan Praag, maar het leven, de atmosfeer is er veel dynamischer. Praag, met toch ook al anderhalf miljoen inwoners, lijkt wel een provinciestadje in vergelijking met Moscow. Om business te doen in Rusland, mag je wel niet bang zijn voor een glas wodca (of meer), het is heel anders dan West Europa."
Wat houdt uw job van commercieel directeur precies in?
"Ik ben verantwoordelijk
voor de commerciele strategie van beide landen. Ik heb zo’n 50 tal mensen
in mijn team die ik moet managen. Dat gaat van verkopers, naar Key Account Managers
tot (Trade) Marketeers. Zo verkopen we aan de grote klanten zoals Carrefour
en Tesco, terwijl we ook samen met hen een aantal Category en Marketing projecten
doen.
Ik steek dus veel van mijn tijd in het begeleiden en trainen van mijn team. Ook het organiseren van het team vraagt tijd. Reckitt Benckiser heeft Boots healthcare (met producten zoals Strepsils, Neurofen en Clearasil) overgenomen eind 2005, dus extra werk..."
Spreekt u Tsjechisch?
"Ik ben begonnen met lessen en ik hoop een mondje Tsjechisch te spreken binnen de 6 maand. Ik heb wel de taal niet echt nodig om te functioneren, gezien Engels onze bedrijfstaal is en Praag heel toeristisch is. Iedereen spreekt dus Engels of Duits. Tsjechisch is nogal moeilijk, maar gelukkig spreek ik al basis Russisch wat het ietsje makkelijker maakt (zelfde taalgroep)."
Waar woont u precies en vind t u het een goede woonplaats qua ligging, ruimte, uitzicht, rust,…? Bent u getrouwd en hebt u kinderen?
"We
wonen in een buitenwijk van Praag, in Nebusice-Praag 6. Ik moet dus een 20 minuten
rijden naar het werk, maar voor de familie is het ideaal gezien we naast de
International School of Prague wonen. De kinderen moeten maar 50 meter wandelen.
Ik heb een zoon, Jim, van 5 jaar oud en een dochter, Katrien, van 7 jaar oud.
Makkelijk is ook dat ze na de schooluren de bibliotheek, tenniscourts en de
playground mogen gebruiken en gezien we ernaast wonen is dat handig."
Als u kon , zou u dan terug naar België gaan?
"Waarom niet? Maar we staan er ook niet voor te springen. De kinderen volgen nu reeds een paar jaar les in het Engels en het zou voor hen een serieuze aanpassing zijn, ook al spreken ze ook Nederlands. Ik vrees ook dat we als wereldburger ons misschien wat zouden vervelen. Dat was zelfs een beetje in het begin in Praag zo, na de 'Wild East‘ van Moscow."
Wat zijn uw hobby’s?
"Mijn grootste hobby is momenteel tijd spenderen met de kinderen, bv met de zoon naar de voetbal. Ik speel ook golf en tennis."
Welke richting hebt u in het college gevolgd?
"Latijn- Wiskunde was de richting. Heb ik mij nooit beklaagd."
Hoe kijkt u terug op de tijd die u in het college hebt doorgebracht op het college te Veurne? Hebt u enkele tips voor de huidige collegianen?
"Zoals de meesten denk ik, we kijken terug met een vleugje nostalgie. We vergeten de minder plezante dingen en denken aan de positieve dingen. Als ik wat vergelijk met de internationale school merk ik vooral op dat we in het College te weinig sport hadden, zowel binnen als buiten de school. Hier heeft de school ook buiten de normale lesuren sport & hobby activiteiten voor de kinderen. Dat gaat van zwemmen, schaatsen, tennis, voetbal tot knutselen.
Een ander groot verschil dat ik opmerk is dat de ouders eigenlijk (te) weinig contact hadden met het College. Er waren wat ouderavonden en dan het afhalen van de rapporten, maar veel meer niet. Ik weet niet of dat nu anders is of niet. Hier is het schoolrestaurant de hele dag open, waar bv ouders ook kunnen komen eten. Er worden ook activiteiten georganiseerd (voor meestal de moeders) zoals charity of het schoolbal. De school –'community‘ is aldus niet beperkt tot leerlingen & leraars.
Anderzijds is het College van Veurne wel vrij sterk academisch.
Tips?
Wel ik ben heel tevreden dat ik toen een minivoetbal toernooi georganiseerd heb in de grote sporthal. Dit was altijd over de middag. We hadden misschien als leerlingen nog meer van die activiteiten moeten organiseren, met of zonder hulp van de leraren. The challenge is yours!
Wat was uw hoogtepunt in het college?
Dat was het afstuderen .. hoe kan het anders J. De hoogtepunten die bijgebleven zijn waren natuurlijk de reizen (Amsterdam, Parijs en Rome in respectivelijk het vierde, vijfde en laaste jaar). Maar het hoogtepunt was waarschijnlijk wel de 100 dagen (fuif).
 |
 |