Hein Demyttenaere

Vigo - Spanje 

(Wetenschappelijke B, 1977) / door Tine Vanhove en Annelies Vanquaethem (4 Wet. A)

Wij namen een interview af van Hein Demyttenaere. Hij heeft een viersterrenhotel in Vigo te Spanje. Dit is wat hij ons heeft verteld:

Mijn vrouw Katia is sloveense, getrouwd zijn we in Gyverinkhove met nu dorpspastoor Terre, ex leerkracht van het college. Mijn dochter Elisa van 9 en mijn zoontje Adriano van 5 zijn beide geboren in Portugal. Ze hebben de belgische en sloveense nationaliteit. We spreken thuis ( in het mooie La Coruña) Engels. De kinderen gaan naar een spaanse privé school waar de helft van de klassen in het Gallego worden gegeven. Verder spreekt Elisa behoorlijk Sloveens.

De job van hoteldirecteur is inderdaad uiterst gevarieerd. Het resort van het eiland La Toja bestaat uit twee hotels, twee Spas, een conferentie centrum en restaurants en bars. Heel wat werk dus. De job bestaat vooral en coördinatie van directeurs en subdirecteurs verantwoordelijk voor een of ander departament. 

Zoals in Belgie is er niet zo iets als Spanje, de verschillende provincies zijn echt heel verschillend. Gallicia is een van de armere streken van Spanje met een nogal middeleeuwse sociale structuur, de oude historische families hebben nogal wat macht   en domineren in veel gevallen het economische leven. De grote industrien zijn Inditex in La Coruña, Citroën in Vigo. Voor de rest is er scheepsbouw in Ferrol, conserven in O Grove. Het vissen is een grote economische motor. Gallicia is een van de belangrijkste uitvoerders van zeevruchten die je in alle geuren en kleuren kunt degusteren in de talloze restaurants. De waters van de Atlantische oceaan zijn glashelder en koud, vaak met de prachtige caraibische groen blauwe kleur. Je vindt nog vele maagdelijke stranden, let wel het water is koud en het regent nogal. In mooie winterdagen halen we de 20 graden.

In zuid Gallicia produceert men de Alvariño wijnen die intussen wereld beroemd zijn geworden.

Apart van uitstekende vis en witte wijn is de keuken vrij monotoon. Er is een koe ras dat uitstekend vlees levert (de vochtige weiden van Lugo in het binnenland) en men eet er in het algemeen weinig groenten bij.

Het landschap is overal verbluffend ongerept en mooi. De duizenden inkervingen van de zee heeft een bijna Iers landschap getoverd met kreken, inhammen (Rias) en onverwachte stranden.

Het spaans en het portugees gaat ons uitstekend. Gent heb ik verlaten in 1989, een moeilijke maar noodzakelijke stap toen ik de kans kreeg Food and Beverage Manager te worden van een Algarvisch Village, eigendom van een belgische dokter, eigenaardig genoeg de slechte werkgever uit mijn carriere. Via heel wat cursussen in hotelmanagement in de USA heb ik me weten op te werken, verschillende hotels, zowat 9 moeten dat er nu zijn, in de Algarve waar ik mijn vrouw ontmoette, Porto, Povoa de Varzim, Vidago, Guitiriz, La Coruña en nu op het atlantische eiland La Toja.

Het college heeft me uiteraard een degelijke basis gegeven. Maar echt gelukkig ben ik in het internaat nooit geweest. Overigens was ik niet de beste leerling en nogal rebel.
De mooie herinneringen zo vlug van de hand zijn de internen avonden, het vele sporten, enkele pracht leerkrachten. De minder mooie herinneringen zijn enkele minder goede leerkrachten en een internaat formule die toen al eigenlijk niet was aangepast aan de verlangens en noden van de jongeren. Hoewel men oprecht zijn best deed om het ons naar onze zin te maken. 

Hein Demyttenaere's hotel Hesperia is gelegen in Vigo. Vigo ligt juist boven portugal, in het westen van Spanje. Hieronder vind je informatie over het land.