Daniël Lucidarme

+ 20 augustus 1914
17 jaar
Veurne

De Eerste Wereldoorlog was nauwelijks één maand jong of korporaal Daniël Lucidarme, pas zeventien, was al dood. En tot onlangs bijna helemaal vergeten.

Daniëls vader was net als Daniëls grootvader kleermaker. Irma Lepeire, Daniëls moeder, was herbergierster: ze hield de herberg “In de drie Gapers” open, in de Vestenstraat nr. 90 (nu: Oude Vestingstraat 33) in de Veurnse binnenstad. Daar werd Daniël Edmond Corneel Lucidarme geboren op 09 juli 1897, als eerste kind. Later kregen ze nog een zoon Maurice en een dochter Gabriëlla, die echter al overleed in haar eerste levensjaar.

Daniël liep na zijn lager onderwijs twee jaar school op het Bisschoppelijk College. Hij zat er in het 7de - een overgangsklas tussen de lagere school en het middelbaar onderwijs - en in het 6de Professionnel, wat overeenkomt met een huidige 1ste moderne. Hij liet er een goede (“bien”) indruk na op zijn leerkrachten.

“In de drie gapers” was een volkse herberg met een gelagzaal die deel uitmaakte van het woonhuis van het gezin. Tegen de zoldering van die gelagzaal hing er een duiventil en de duiven vlogen in en uit langs de open deur van de herberg. Op het schalkse uithangbord waren slechts twee gapers te zien. De spreekwoordelijk derde gaper was de kijkende voorbijganger.

Daniël trad in 1913 op 16-jarige leeftijd als beroepsvrijwilliger in het leger. Hij was gekazerneerd in Ieper in de infanteriekazerne van het 3de Linieregiment. Daniël werd daar ingedeeld bij de 1ste Compagnie van het 1ste Bataljon.
 

Graf in de  krypte van de gesneuvelde soldaten op de stedelijke begraafplaats van Leuven.

Een jaar later werd de mobilisatie afgekondigd en marcheerde het Duitse leger België binnen. De fortengordels van Luik en Namen remden de opmars langer af dan de Duitse legerleiding voorzien had. Na de val van de Waalse forten vormde het Belgisch leger een tweede front achter twee rivieren, de Demer en de Gete, met de bedoeling daar stand te houden tot de Franse en Engelse bondgenoten op volle sterkte ingezet konden worden. Het 3de Linieregiment, dat deel uitmaakte van de 1ste Legerdivisie, werd vooruitgeschoven van Gent naar de Gete bij Tienen en kwam bij Grimde voor het eerst in contact met de vijand toen die op 18 augustus de Belgische stellingen bij St.-Margriete-Houtem bestormde.

Uittreksel vertaald uit de moeilijk leesbare verklaring.

Op 19 augustus 1914, de grote weg Tienen-Leuven versperrend, was het 1ste peloton van de 1ste Compagnie van het 3de (linieregiment) verwikkeld in een gevecht, plaatselijk maar hevig en moordend. Aangezien ik het geweervuur van de compagnie op mijn linkerkant niet meer hoorde, had ik achtereenvolgens twee detachementen uitgezonden om een verbinding te maken. Maar deze twee detachementen werden weggemaaid. Het is op dat ogenblik dat sergeant Laheye…zich spontaan aangeboden heeft om deze ondankbare en gevaarlijke missie te vervullen, in het gezelschap van enkele vrijwilligers. Lucidarme was er één … Allen gingen ze eraan. Sergeant Laheye gewond, korporaal Lucidarme gedood, soldaat Cambron en zijn drie of vier kameraden werden geraakt. Korporaal Lucidarme is gestorven als dappere. Ik maak het me tot plicht het te erkennen…
R. Mathieu…Gent, 2 april 1921.

Een dag later bevond Daniël zich met zijn regiment in de buurt van Leuven. De 1ste Compagnie, met Daniël, bemande een straatversperring over de grote weg naar Tienen. Daar raakte ze verwikkeld in een hevig vuurgevecht. Kapitein-commandant R. Mathieu bemerkte op een gegeven moment dat het geweervuur van de compagnie op de linkerflank verstomd was. Hij stuurde daarop twee detachementen uit om de verbinding met de compagnie links te herstellen. Tevergeefs: geen van beide haalde het. Een nieuwe poging van sergeant Laheye en een aantal vrijwilligers, waaronder korporaal Daniël Lucidarme, mislukte ook. Daarbij raakten de sergeant en een aantal soldaten, o.a. Cambron en drie of vier anderen gewond. Daniël echter was op slag dood. Het was dan 19 u.00 op 19 augustus 1914. Pas op 20 augustus werd het lijk van Daniël gerecupereerd en ingeschreven op de Leuvense dodenlijst. Leuven was dan in Duitse handen. Op die lijst werd Daniël eerst ingeschreven als Darme, Lucien.

 

Daniël Lucidarme ligt begraven in de tombe van het Leuvense oorlogsmonument. Postuum kreeg hij twee eretekens: Ridder in de Orde van Leopold II en het Oorlogskruis. En daarna raakte hij geleidelijk vergeten. Tot nu.

Edouard Hanssens, Klaas Vanhee, Jakob Versteele