Interview met Fernand Vanhee (1987-1999)

Fernand vertelt: " Het begon allemaal In ’82-’83 met het schoolfeest, dat bestond uit een vrij podium op het College. Dit vond toen traditioneel plaats op 8 december (= naamfeest van het College der Onbevlekte Ontvangenis). De leerlingenraad verplaatste het schoolfeest echter naar oktober, het bestond uit 3u les, dan een misviering gevolgd door een koffietafel met een stuk taart voor elke leerling en daarna het vrij podium, waar bands de leerlingen amuseerden. Later waren het de meisjes die voor het spektakel zorgden."

"In 1984 vond Carol Vandoorne, leraar Nederlands, dat het college niet echt iets deed i.v.m. kunst en drama en richtte daarom een voorloper van CREA op. CREA bestond toen uit liederen, gezongen door een koor, en voordracht van vooral gedichten. Het vond plaats in de St-Jansstudio met maar 1 spot, die bediend werd door Marc Steen. Carol organiseerde dit ook nog in 1985, waarna een rustjaar volgde."

"In 1987 vond CREA opnieuw plaats. Dit was de eerste maal dat ik aan het hoofd stond van het hele gebeuren. Het vond plaats in onze sporthal, net als in ‘88 en ’89. Met alle gevolgen vandien voor onder andere akoestiek en techniek. Het podium bestond uit houten planken en geïmproviseerde schermen naast dat podium moesten de wachtende acteurs voor het publiek verborgen houden. We hadden ook veel minder micro's en andere technische mogelijkheden, maar sloegen er ons toch door."

"1992 was het laatste jaar dat de opvoering plaatsvond in de sporthal. Hier deden de leraars voor de eerste keer mee, met het toneelstukje 'Waarom zijn er gaten in de kaas?'. Je kunt je voorstellen dat we tijdens de repetities wat afgelachen hebben."

" Sinds 1993 zijn we te gast in de Zonnebloem, dat toen de nieuwe 'cultuurtempel' van de stad Veurne was. In de jaren ’93, ’94 en ’95 verliep alles vlotjes en heb ik vooral veel ervaring opgedaan. Het hele CREA-gebeuren vraagt veel geduld en ik heb soms op mijn tanden moeten bijten om tot het einde door te gaan met de hele CREA-groep. Het resultaat mocht er echter altijd zijn!"

"1996 was een echt topjaar voor CREA. Een geweldig publiek en acts die ik nooit zal vergeten, zoals een passage uit de musical “Cats”, over straatkatten in London . Een zeer spectaculair nummer, met een echte auto op het podium. Het kostte bloed, zweet en tranen om die auto op dat podium te krijgen, maar het was meer dan de moeite waard! Dit is voor mij persoonlijk het mooiste nummer uit al de CREA's die ik regisseerde. Het is echter moeilijk om nummers met elkaar te vergelijken. Je zou uit de verschillende genres het beste moeten kiezen: de best gebrachte song, het beste dansnummer, de beste muziekuitvoering, de beste sketch, de beste voordracht, de beste presentatie. Oscars dus voor de beste nummers in de verschillende genres."

"Het zoeken naar een eenheid is altijd de grootste uitdaging geweest. Ik vond het niet ideaal dat CREA een losse aaneenschakeling was van nummertjes, een bonte avond dus, zoals de eerste CREA in 1987 was geweest. Uiteindelijk was mijn betrachting om een groots spektakel op te zetten op basis van een sprookje, een toneelstuk, een musical. Maar tussen droom en daad staan wetten in de weg en praktische bezwaren."

"Samen met de groep van Cats - zij zaten nog maar in het vijfde jaar - heb ik het jaar erop geprobeerd om aan de CREA-opvoering een hechtere structuur te geven. Dit is ons maar ten dele gelukt. Een jaar later hadden we met een kerngroep een echt verhaal opgebouwd rond "Girl Power"; het gevolg was dat mensen die niet bij die kerngroep behoorden zich moesten schikken naar dat algemeen uitgetekende stramien. Dat vonden helaas vele leerlingen niet zo leuk. Wij willen graag doen waar wij zin in hebben, luidde het."

"De verscheidenheid aan nummers werd steeds groter. We kregen acrobaten, turnnummers, alle soorten van muziek, voordracht, sketch en satire, meestal in een heel bonte afwisseling rond het centrale thema. Sommige nummers zullen mij altijd bijblijven, omwille van hun eenvoud of hun bijzonderheid. Zo stond Klaas Devoghel in mei '99 in het nummer Circus Rens aanvankelijk heel traag en langdradig te tokkelen op een xylofoon. Tot het publiek het op de heupen kreeg en Klaas plots een echte virtuoos bleek die de hele zaal op sleeptouw nam!"

"Die CREA in mei 1999 was de laatste 'echte' CREA onder mijn bevoegdheid. Er volgde in november '99 nog eentje, maar dit was dan Re-CREA-tief, met een compilatie van nummers van en door oud-leerlingen uit de vroegere CREA's. Ook dit was een onvergetelijke voltreffer, waarna het tijd was om de fakkel door te geven aan jongere collega's!"

"Ik heb al die jaren enorm van CREA genoten: het klaarstomen van de leerlingen, de gezellige drukte van de repetities, de koortsachtige laatste dagen waarin tot 22 uur gerepeteerd werd en waarna we nog aan het decor moesten werken... Stuk voor stuk toffe momenten. En natuurlijk niet te vergeten de heel nauwe samenwerking met collega's als Antoon Denolf (regieassisten), Werner Vanoverschelde (lichtregisseur), Kris Bourgeois (affiches, decor + grime), Stefaan Vandenbroucke (klankregisseur), Philippe Craye (regieassistent), Luc Joye (regieassisten), Freddy Defoort (productieleider), Géry Quaghebeur (fotograaf), Julien Ryckeboer (film), Frans Calcoen (film), Roger Touquet (rekwisiteur) en vele anderen!"

"Echt leuk is wel dat een aantal oud-deelnemers verder de creatieve weg opgegaan zijn. Met Ann Denolf, Katrien Vandendries en Wouter Bruneel kent het college 3 professionele acteurs, en Nathalie Denyft is operazangeres geworden. Wie naar het Nawoord in Oostduinkerke gaat kijken botst er ook steeds op nogal wat oud-CREA-mensen en dit doet toch wel deugd!"