Zoals de heer Craye op dit moment deed ik de algemene leiding.Zoals de heer Craye op dit moment deed ik de algemene leiding.
Vroeger werd CREA gehouden in mei, dit is voortgevloeid uit het vrij podium op het schoolfeest. Daaruit werden de beste nummertjes gekozen, die werden dan bijgewerkt. Maar omdat het 3e trimester te druk werd, wilden we CREA vervroegen. Het enige moment dat vrij was is de Zonnebloem, was in de maand februari. Vandaar dat dit op de dag van vandaag nog altijd zo is.
Ja, het was zoals nu, iedereen was enthousiast en hielp volop mee.
De eerste voorstelling van CREA die ik leidde, namelijk ‘Mediagekte’, is ontstaan uit het vrij podium. Het jaar erop was er dan ‘MultiCREA’, dit was een mix van allerlei opvoeringen. Er was dus geen echte rode draad in te vinden. Het volgende jaar vond CREA plaats op 14 februari, dus was het vanzelfsprekend dat we voor ‘CREAmour’ kozen. De presentatie was geen nummer op zich, zoals dit nu wel het geval is. Bij ‘CREAmour’ was de presentatie gewoon een stem achter het doek. De bedoeling was eigenlijk de presentatie afschaffen, maar dit is nu niet meer het geval.
Op dat moment was er zeer veel dans en ook zang, er waren quasi geen sketches. Maar de heer Craye begeleidde wel voordrachtnummertjes, zo waren er wel sketches en voordracht, maar voornamelijk dans en zang.
Eénmaal heb ik van m’n hart een steen moeten maken: een nummer moeten afkeuren. Het was een zeer zwak nummer en ze hadden de deadline niet eens gehaald, na de kerstvakantie hadden ze nog niets. Deze leerlingen van het zesde jaar waren ontgoocheld en kwaad, enkele weken later verscheen er op de muur in de studie: ‘CREA is niet voor CREAtieve deelnemers.’
In 2001 was er de Colgate-show, het was een parodie van quizzen op televisie. Ook was er in datzelfde jaar een heel goed dansnummer gemaakt door Lien Devloo. Het was op Japanse/Chinese muziek, dat maakte het wel speciaal.
Er waren wel jongens, maar de meisjes waren in de meerderheid. Er was wel eens een nummer dat alleen uit jongens bestond. Dat was het acrobatienummer van Alexander Maertens en Wannes Naessens. Ook bij de heavyrocknummers waren jongens aanwezig. De meeste muziekbands bestonden uit jongens.
Er waren wel zijpodia, maar nog niet zo groot als nu. Links was de presentatie en rechts de muziek. Met muziek wordt piano, gitaar,… bedoeld. Het was niet zo dat er een groot orkest was zoals nu. Het orkest is pas gekomen met medewerking van de heer Taelemans.
In 2001 was er een woordnummer ‘Mannen te koop’. Leerlingen van het vierde jaar hadden deze sketch in elkaar gestoken. Mannen werden aangeprezen als koopwaar, hiervoor hadden ze leerkrachten nodig, oa. de heer Deheegher, de heer Craye en mezelf. Maar er waren geen nummertjes die enkel leerkrachten naar voren brachten.
Mijn fijnste moment is altijd al het eindnummer geweest. Ik stond dan achter het doek en zag alle leerlingen passeren, dat was een zeer leuk gevoel om al die lachende gezichten te zien. Wetende dat alle nummers gelukt zijn, valt de spanning weg. Toen waren er nog niet zoveel deelnemers, het is pas in 2003 dat het aantal deelnemers sterk gestegen is. Elk jaar kwamen er vele enthousiaste leerlingen bij.
Er waren minder leerlingen en daardoor was er een rustige kaartenverkoop. De avond zelf waren er nog kaarten te verkrijgen. Nu zijn er veel meer leerlingen en zijn er dus ook veel meer kaarten nodig. Dat zorgt soms wel voor problemen.
In 2003 had de heer Vanleene voor een schitterend woordnummer gezorgd, de scène was helemaal wit. Het was de bedoeling de indruk te wekken de leerlingen van de scène te vegen met een metalen arm, die ze in elkaar geknutseld hadden. Maar de vrijdagavond liep het fout: het nummer is de mist ingegaan omdat er een fout was met de belichting. Gelukkig is het de zaterdag wel gelukt, het was een zeer ingewikkeld, maar zeer mooi nummer!
Hartelijk dank voor dit interview!